معانی کلمه : نوردیدن

تلفظ بین المللی : /norˈadidˌan/ تلفظ :‌ [noR'adid,an]

لغت نامه دهخدا

نوردیدن. [ ن َ وَ دی دَ ] ( مص ) طی کردن.( برهان قاطع ) ( آنندراج ). بریدن. ( آنندراج ). پیمودن [ راه ]. ( فرهنگ فارسی معین ). قطع کردن. درنوشتن. سپردن. نبشتن : بپوشی همان پوستین سیاه یکی دشنه بستان و بِنْوَرد راه.فردوسی.گفتا برو به نزد زمستان به تاختن صحرا همی نورد و بیابان همی گذار.منوچهری.بر او بنشینم و صحرا نوردم شبانگه سوی خدمت بازگردم.نظامی. || گردش کردن. گردیدن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به مع...

فرهنگ عمید

۱. پیمودن، طی کردن.
۲. [قدیمی] پیچیدن، تا کردن.
۳. نوشتن.

فرهنگ معین

(نَ وَ دَ ) (مص م . ) ۱ - پیچیدن ، تا کردن . ۲ - پیمودن .

واژه نامه بختیاریکا

وُرَوُردِن

فرهنگستان زبان و ادب

{scroll} [رایانه و فنّاوری اطلاعات] بالا و پایین یا به چپ و راست رفتن در درون متنی که بر صفحۀ نمایشگر ظاهر شده است