معانی کلمه : منفر

تلفظ بین المللی : /mˈanfar/ تلفظ :‌ [m'anfaR]

لغت نامه دهخدا

منفر. [ م ُ ف ِ ] (ع ص ) رماننده . (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ). آنکه می رماند و می گریزاند. (ناظم الاطباء). || خداوند شتران رمنده . (آنندراج )(ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ). || به چیرگی حکم کننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). آنکه حکم بر غلبه می کند. (ناظم الاطباء) (ازاقرب الموارد). || یاری دهنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). آنکه نصرت می دهد و یاری می کن...

فرهنگ فارسی

رماننده . آنکه می رماند و می گریزاند

کلمات مرتبط

زاویه ٔ منفرجه
منفرج
منفرجه
منفرد
منفردا
منفردی
منفرق
منفرک
حاده یا منفرجه

معانی کلمه : منفر

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات