تلفظ بین المللی : /monfˈaredʒ/ تلفظ : [monf'aRedZ]
لغت نامه دهخدا
منفرج. [ م ُ ف َ رِ ] ( ع ص ) دارای فرجه و گشاده. ( ناظم الاطباء ).باز. گشاد. گشاده. گشوده. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).- زاویه منفرج ؛ زاویه منفرجه. ( ناظم الاطباء ). رجوع به منفرجه شود.- مثلث منفرج الزاویه ؛ مثلثی که یکی از زوایای آن بیش از نود درجه باشد.|| رخنه و شکاف دار. ( آنندراج ). شکاف دار و رخنه دار. ( ناظم الاطباء ). شکافته. و گاه گاه منفرج و منقشع می گردد و به طریق وجد دل از لمعان آن نور ذو...
