معانی کلمه : مستعیر

تلفظ بین المللی : /mostˈaʔjer/ تلفظ :‌ [most'a?jeR]

لغت نامه دهخدا

مستعیر. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استعارة. عاریت خواهنده. ( غیاث ) ( اقرب الموارد ). عاریت خواه. عاریت کننده. بعاریت خواهنده : او چراغ خویش برباید که تاتو بدانی مستعیری ای فتی.مولوی ( مثنوی ).رجوع به استعارة شود.- مستعیرالحُسن ؛ نام مرغی است. ( منتهی الارب ). || منفرد و تنهاشده. ( اقرب الموارد ). || آنچه به خلقت شبیه گورخر باشد. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد )....

فرهنگ عمید

به عاریت خواهنده، عاریت گیرنده.

فرهنگ معین

(مُ تَ ) [ ع . ] (اِفا. ) عاریت خواه ، کسی که چیزی را به عاریت گیرد.

دانشنامه آزاد فارسی

رجوع شود به:عاریه

wikijoo: مستعیر

فرهنگ فارسی

( اسم ) آنکه چیزی بعاریت گیرد عاریت خواه جمع : مستعیرین .

معانی کلمه : مستعیر

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات