معانی کلمه : مستجیر

تلفظ بین المللی : /mostˈadʒjer/ تلفظ :‌ [most'adZjeR]

لغت نامه دهخدا

مستجیر. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استجارة. || پناه جوینده و زنهارخواهنده. ( غیاث ) ( آنندراج ). زینهارخواه. زنهارخواه. امان خواه. پناه برنده. پناه گرفته. پناهنده : ایمن از شر امیران و وزیردر پناه نام احمد مستجیر.مولوی ( مثنوی ).المستجیر بعمرو عند کربته کالمستجیر من الرمضاء بالنار.( امثال و حکم دهخدا ).- مستجیر باﷲ؛ پناه برنده به خدا. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).|| دادخواه. ( ناظم الاطباء )...

فرهنگ عمید

زنهارخواهنده، پناه برنده، پناهنده.

فرهنگ معین

(مُ تَ ) [ ع . ] (اِفا. ) پناه دهنده ، دادخواه .

فرهنگ فارسی

زنهارخواهنده، پناه برنده، پناهنده
( اسم ) زنهار خواهنده پناه برنده جمع :مستجیرین .

مترادف و متضاد

پناهجو، زنهارخواه ≠ زنهارده