تلفظ بین المللی : /mˌostasˈefi/ تلفظ : [m,ostas'efi]
لغت نامه دهخدا
مستصفی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استصفاء. آنکه خالص چیزی را گیرد. برگزیننده . (آنندراج ). انتخاب کننده و برگزیننده و آنکه بر می گیرد بهترین جزء از چیزی را. (ناظم الاطباء). صفوه و خالص گیرنده و انتخاب کننده . (اقرب الموارد). || گیرنده ٔ کل مال کسی . (آنندراج ) (اقرب الموارد). آنکه می گیرد و برمیدارد همه را.(ناظم الاطباء). رجوع به استصفاء شود. || صفی و دوست خالص برشمرنده کسی را. (اقرب الموار...
مُستَصْفی(نام کامل: المستصفی فی علم الاصول) تألیف امام محمد غزالی، کتابی به عربی، در علم اصول فقه اهل سنت. این اثر مهم و معتبر به شیوۀ متکلمان، یعنی بدون تقیّد به فروع فقهی مذهبی خاص، نوشته شده است. کسانی مانند حکیم سهروردی آن را خلاصه کرده اند. این اثر که شرح و حاشیه نیز فراوان دارد، به چاپ رسیده است (بیروت، ۱۴۱۷ق).wikijoo: مستصفی...
