فشافش. [ ف َ ف َ ] ( اِ صوت ) به معنی فشافاش است که آواز تیر انداختن از پی هم باشد. ( برهان ). و برای ضرورت شعر شین اول مشدد شود : که ز فشافش تیر جانستان ابر آزاری خجل در امتحان.مولوی.- فشافش کنان ؛ در حال تیرباران. پیوسته تیراندازنده : ترنگ کمان رفته در مغز کوه فشافش کنان تیر بر هر گروه.نظامی.رجوع به فشافاش شود....
فرهنگ عمید
آواز پرتاب شدن پیاپی تیر از کمان: که ز فشافش تیر جان ستان / ابر آزاری خجل در امتحان (مولوی: لغت نامه: فشافش ).
فرهنگ معین
(فَ فِ ) (اِ. ) آواز پرتاب شدن پیاپی تیر از کمان .
