معانی کلمه : غابش

تلفظ بین المللی : /q1ˈɑbaʃ/ تلفظ :‌ [q1'AbaS]

لغت نامه دهخدا

غابش . [ ب ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از غبش . || فریبنده . || خائن . (منتهی الارب ). الغاش . الخادع . || الظالم . (المنجد).

غابش . [ ب ِ ] (اِ) غباریه . عنب الدب . مردار آغاجی . برگک . بارشین .نام درختی است کوهی که میوه ٔ آن را غباریة و عنب الدب گویند. شبیه است به کنار. (برهان ) (آنندراج ). در تحفه ٔ حکیم مؤمن ذیل غابش آرد: بفتح غین و تشدید باءاسم عنب الدب است...

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - ازگیل . ۲ - درختچه ایست از تیره خلنگها که دارای ساقه خزنده نیز می باشد این گیاه بطور وحشی در کوهستانهای ژورا و آلپ و پیرنه در ایتالیا و اسپانیا و فرانسه به فراوانی می روید . ساقه هایش استوانه یی شکل مایل به قرمز و کم و بیش خوابیده است . برگهایش متناوب و دارای دمبرگ کوتاه و پهنک برگها بیضوی و نامنظم و ضخیم و چرمی شکل است . گلهایش سفید یا کمی مایل به قرمز و به صورت دسته های ۳ تا ۱۲ تایی ...

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

غابش . [ ب ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از غبش . || فریبنده . || خائن . (منتهی الارب ). الغاش . الخادع . || الظالم . (المنجد).

فرهنگ فارسی

معانی کلمه : غابش

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : غابش

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات