تلفظ بین المللی : /ˈaːq1l ˈavval/ تلفظ : ['a:q1l 'avval]
لغت نامه دهخدا
عقل اول. [ ع َ ل ِ اَوْ وَ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) رجوع به ترکیب «عقل اول » در معنی فلسفی و در معنی تصوف عقل شود.
فرهنگ فارسی
رجوع به ترکیب عقل اول در معنی فلسفی و در معنی تصوف عقل شود
دانشنامه عمومی
عقل اول اصطلاحی است در فلسفهٔ اسلامی و نخستین چیزی که از ذات خداوند صادر شده است. عقل اول در اصطلاح فیلسوفان اشراقی نور اول و نور اقرب نامیده می شود.حسن معلمی و دیگران (۱۳۸۵)، تاریخ فلسفهٔ اسلامی، دفتر برنامه ریزی و تدوین متون درسی، قم: مرکز جهانی علوم اسلامی.قدردان قراملکی، محمدحسن (۱۳۸۱)، حقیقت وحی، تجربهٔ دینی یا عرفانی؟، قبسات، شمارهٔ ۲۵، صص ۵۱–۶۵.فارابی در السیاسة المدنیة، تعداد عقول را برابر...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] بر طبق نظر اشراقیون عقل اول عبارتست از اولین مخلوق الهی.آنان می گویند: حق-تعالی- اول چیزی که آفرید، ملکی بود که آن را «عقل اول» می نامند. این اصطلاحات از آن زمان رواج یافت که فلاسفه مشاهده کردند که بر اساس قواعد مسلم عقلی، از یک سوی ذات واجب الوجود که خالق عالم است، از همه جهات بسیط است و از همه جوانب کثرت، خالی و منزه است و از سویی دیگر، از چنین موجودی که از همه جهات دارای بساطت است و ...
