عرق خوری. [ ع َ رَ خوَ / خ ُ ] ( حامص مرکب ) عرق خوردن. ( از فرهنگ فارسی معین ). || باده نوشی. می گساری. ( فرهنگ فارسی معین ). || عمل عرق خور.
- گیلاس عرق خوری ؛ ظرفی شیشه ای یا بلوری یا چینی کوچک و ظریف که با آن عرق نوشند. ( فرهنگ فارسی معین ). ظرف خاص برای آشامیدن عرق. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).