معانی کلمه : سرگره

سرگره. [ س َ گ ِ رِه ْ ] ( اِ مرکب ) عقده و گرهی را گویند که بر سر تسبیح تعبیه کنند. ( برهان ) ( آنندراج ) :
ای سرگره از تو عقد جان را
بل واسطه عقد آن جهان را.

گره یا دانه ای که بر سر تسبیح ببندند.

( ~ . گِ رِ ) (اِمر. ) گره یا دانه ای که بر سر تسبیح ببندند.

( سر گُرُه ) سر گروه؛ سر دسته؛ رئیس گله