معانی کلمه : سالخورد

۱. سال دیده، سالمند، کهنسال، بزرگسال، کلان سال، پیر: برآورد سر سال خورد از نهفت / نگر تا چه پیرانه گفت (سعدی۱: ۱۸۲ ).
۲. آن که یا آنچه سال های بسیار بر او گذشته باشد، دیرینه، کهنه: ز تدبیر پیر کهن برمگرد / که کارآزموده بود سال خورد (سعدی۱: ۷۴ ).

(ص مف . ) سالخورده .

سال خورده، سال دیده، سالمند، کهنسال، پیر، کهنه
( صفت ) بسیار سال معمر سالخورده .