معانی کلمه : ره شناس

تلفظ بین المللی : /rˈah ʃenˈɑs/ تلفظ :‌ [R'ah Sen'As]

لغت نامه دهخدا

ره شناس. [ رَه ْ ش ِ ] ( نف مرکب ) راه شناس. شناسنده راه. آشنا به راه. بلد. ( از یاداشت مؤلف ) : در آبی چنان کشتی آسان نرفت و گر رفت بی ره شناسان نرفت.نظامی.دگرگونه در دفتر آرد دبیرز ره نامه رهشناسان پیر.نظامی. || شناسنده حق. شناسنده راه حقیقت. اهل معرفت. ( از یادداشت مؤلف ) : نکردی خدای جهان را سپاس نبودی به دین پروری ره شناس.دقیقی.ولیک از دگر ره شناسان هندشنیدم هم از فیلسوفان هند.اسدی.همی جستم...

فرهنگ فارسی

راه شناس . شناسنده راه . آشنا به راه

کلمات مرتبط

راهشناس
روشناس
روشناس شدن
روشناس کردن
روشناس گردیدن
روشناسان
روشناسی
ره
ره افتادن

معانی کلمه : ره شناس

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات