رخت پرداختن. [ رَ پ َ ت َ ] ( مص مرکب ) کوچ کردن. راهی شدن. عزیمت کردن. رحلت کردن. عازم شدن :
چو یک مه در آن بادیه تاختند
از او نیز هم رخت پرداختند.
نظامی.
از آن کوچگه رخت پرداختند
سوی کوچگاهی دگر تاختند.
نظامی.
چو کیخسرو از ملک پرداخت رخت
نهاد اندر آن تاجگه جام و تخت.
نظامی.
