تلفظ بین المللی : /xˈɑm tˈamaʔ/ تلفظ : [x'Am t'ama?]
لغت نامه دهخدا
خام طمع. [ طَ م َ ] ( ص مرکب ) کسی که دارای آرزوی بیهوده و باطل باشد. ( ناظم الاطباء ). آنکه او را طمع خام است. نعت است مر کسی را که صاحب طمع خام باشد : یکیش خام طمع خواند و یکی بدنفس یکی کلنگی گوید، یکی چه خوزیخوار.کمال الدین اسماعیل.نه من خام طمع عشق تو ورزیدم و بس که چو من سوخته در خیل تو بسیاری هست.سعدی ( طیبات ).جانم از پختن سودای وصال تو بسوخت تو من خام طمع بین که چه سودا دارم.سعدی.زلف چون ع...
فرهنگ عمید
دارای آرزوهای بیهوده، کسی که بیهوده به چیزی طمع می بندد: نه من خامطمع عشق تو می ورزم و بس / که چو من سوخته در خیل تو بسیاری هست (سعدی۲: ۳۶۳ ).
فرهنگ معین
(طَ مَ ) (ص مر. ) کسی که آرزوهای بیهوده در سر می پروراند.
