حسن نسق. [ ح ُ ن ِ ن َ س َ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) در اصطلاح علم بلاغت ، آوردن کلمات را بدنبال یکدیگر بطور زیبا و رسا میباشد. و مثال آن را «و قیل یا ارض ابلعی مائک و یا سماء اقلعی...» ( قرآن 44/11 ) آورده اند. ( کشاف اصطلاحات الفنون از اتقان ).
فرهنگ فارسی
در اصطلاح علم بلاغت آوردن کلمات را بدنبال یکدیگر بطور زیبا و رسا می باشد
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حسن نسق، رعایت بلاغت و انسجام بین جملات متوالی موجود در کلام است.«نسق» یعنی نظم و ترتیب، و «حسن نسق» از انواع اسلوب بدیعی قرآن است. خداوند متعالی کلمات را پی درپی با انسجامی سالم و مستحسن، نه معیوب و مستهجن می آورد؛ به صورتی که اگر هر جمله جدا نقل شود، استقلال و معنای آن حفظ می شود و در چنین حالتی به مقتضای بلاغت، جملات با «واو» نسق به هم عطف می شوند؛← مثالپیوستگی و ایجاز و زیبایی کلام ...