حسن نیت. [ ح ُ ن ِ نی ی َ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) خوش نیتی. پاک نیت بودن. مقابل سؤنیت.
فرهنگ فارسی
خوش نیتی پاک نیت بودن
دانشنامه عمومی
نیکخواهی.
مترادف و متضاد
goodwill(اسم)
میل، مصلحت، حسن تفاهم، حسن نیت، خوش نیتی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حسن نیّت، اصلی حاکم بر حقوق قرارداد ها و حقوق بین الملل که در اخلاق ریشه دارد و برخی مصادیق آن در فقه نیز به کار رفته است.اصطلاح حسن نیت در حقوق به گونه های مختلف تعریف شده است: صداقت در نیت و عمل؛ فقدان اراده تقلب و کلاهبرداری و ایجاد ضرر برای طرف دیگر معامله؛ پایبندی به هدف معامله و داشتن رفتار درست و صادقانه در برابر تعهد؛ داشتن اعتقاد صادقانه به موضوعی نادرست؛ نداشتن رفتار مغایر با ...