تلفظ بین المللی : /tˈir xalˈɑs/ تلفظ : [t'iR xal'As]
لغت نامه دهخدا
تیر خلاص. [ رِ خ َ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) تیری که با رولور پس از تیرباران محکومی در مغزش خالی کنند سرعت مرگ محکوم را.
دانشنامه عمومی
تیر خلاص شلیک مرگ به منظور پایان دادن به درد و رنج یک شخص یا حیوان به شدت زخمی می باشد. این عمل نوعی قتل ترحم آمیز شهروندان یا سربازان، دوستان یا دشمنان، با رضایت شخص مصدوم یا بدون آن محسوب می شود.اتانازیاتانازی جانوراندشنه رحمتنمونه هایی از تیر خلاص عبارتند از تیراندازی به قلب یا سر (معمولاً پشت جمجمه) یک فرد زخمی شده در جریان یک اعدام که هنوز زنده مانده است یا کشتن انسان دوستانه سربازی که در مید...
