تلخ زبان. [ ت َ زَ ] ( ص مرکب )آنکه به درشتی و تلخی سخن گوید. ( ناظم الاطباء ). تلخ پاسخ و تلخ گفتار. ( بهار عجم ) ( آنندراج ) : باده کو تا به من آن تلخ زبان رام شود تلخی می نمک تلخی بادام شود.
صائب ( از آنندراج ).
فرهنگ فارسی
آنکه به درشتی سخن گوید . تلخ پاسخ و تلخ گفتار .
دانشنامه عمومی
تلخ زبان (نام علمی: Helminthotheca echioides) نام یک گونه از تیره کاسنیان است.