[ویکی فقه] آبرومندی. آبرومندی، تلاش برای حفظ آبرو وجلوگیری از اموری که باعث ریختن آبرو می شود.واژه آبرو، مرکّب از « آب » و «رو» (روی) به معنای اعتبار، حرمت، شرف، وجاهت، عِرض،
دهخدا، ج ۱، ص ۲۱، «آبرو».هیچ یک از این دو واژه، در قرآن نیامده است، «وجیه» به معنای آبرومند، فقط دوبار در قرآن کریم آمده است،
آل عمران/سوره۳، آیه۴۵. قرآن کریم، انسان را موجودی برخوردار از کرامت و شرافت ذاتی دانسته: «وَ ...
