نام . [ نام م ] (ع ص ) اسم فاعل از نَم ّ. سخن چین . ج ، نُمّام . (از اقرب الموارد).
نام . [ مِن ْ ] (ع ص ) نما المال نموا، زاد و کثر، فهو نام . نماالانسان ، سمن ، فهو نام . (معجم متن اللغة). رجوع به نامی شود.
۱. کلمهای که کسی یا چیزی به آن نامیده و خوانده شود؛ اسم.
۲. آبرو؛ افتخار.
۳. (بن مضارعِ نامیدن) = نامیدن
〈 نام خانوادگی: نامی مشترک میان اعضای خانوادۀ پدری؛ فامیلی؛ شهرت.
کلمه
اسم، عنوان، کنیه، لقب
آوازه، اعتبار، شهرت ≠ ننگ
۱. آوازه، اعتبار، شهرت
۲. اسم، عنوان، کنیه، لقب
۳. کلمه ≠ ننگ