معاملت دان. [ م ُ م َ ل َ / م ُ م ِ ل َ ] ( نف مرکب ) کاردان و کارشناس. ( ناظم الاطباء ). آنکه سلوک با دیگران را نیک داند. آنکه با راه و رسم امور، نیک آشنا باشد : خواجه احمد به دیوان آمدو بنشست و شغل وزارت سخت نیکو پیش گرفت و ترتیبی و نظامی نهاد که سخت کافی و شایسته و آهسته و ادیب و فاضل و معاملت دان بود. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 382 ).
