کلماتور
شقاء. [ ش َق ْ قا ] (ع ص ) مؤنث اَشَق ّ. (منتهی الارب ). مؤنث اَشَق ّ. مادیان دراز و گشاده دست و پا. ج ، شُق ّ. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || زن فراخ شرم . ج ، شُق ّ. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || دراز. (از اقرب الموارد). و رجوع به اَشَق ّ شود.
(ش ) [ ع . ] (اِمص .) سختی ، بدبختی .