معانی کلمه : شقاحه

تلفظ بین المللی : /ʃaq1ˈɑheː/ تلفظ :‌ [Saq1'Ahe:]

لغت نامه دهخدا

شقاحة. [ ش َ ح َ ] (ع مص ) زشت گردیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).

شقاحة. [ ش َ ح َ ] (ع اِمص ) شقاحت . زشترویی و بدشکلی و قباحت . (ناظم الاطباء). شقح . قبح . قباحت . (یادداشت مؤلف ). || بدکرداری . گویند: جاء بالقباحة و الشقاحة. (ازاقرب الموارد) (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء)....

فرهنگ فارسی

زشت رویی و بد شکلی و قباحت یا بد کرداری را گویند .

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

شقاحة. [ ش َ ح َ ] (ع مص ) زشت گردیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).

معانی کلمه : شقاحه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : شقاحه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات