معانی کلمه : راضع

تلفظ بین المللی : /rˈɑzeʔ/ تلفظ :‌ [R'Aze?]

لغت نامه دهخدا

راضع. [ ض ِ ] ( ع ص ، اِ ) رضیع. شیرخواره. بچه شیرخواره. ( دهار ) ( مهذب الاسماء ). مکنده شیر از پستان مادر. ج ، رُضَّع. ( اقرب الموارد ). || مرد بخیل ناکس. ( منتهی الارب ). ج ، رضع و رُضّاع. ( منتهی الارب ). سخت بخیل. ( مهذب الاسماء ). لئیم. ج ، رضع. ورضاع. ( اقرب الموارد ). لئیم و خسیس. ( از المنجد ). اصل آن این است که مردی بوده که شتر و گوسفند داشته وبرای اینکه صدای دوشیدن آنها شنیده نشود آنها ...

فرهنگ عمید

لئیم، فرومایه.

فرهنگ معین

(ض ) [ ع . ] (اِفا. ) ۱ - شیرخوار. ۲ - بخیل ، خسیس .

فرهنگ فارسی

مکنده شیرازپستان مادر، کودک شیرخوار، مردلئیم
( اسم ) ۱ - شیر خوار . ۲ - بخیل خسیس .

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

معانی کلمه : راضع

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : راضع

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات