رابع. [ ب ِ ] (اِخ ) یکی از سلاطین پنجگانه ٔ مدیان است که بنی اسرائیل را بقتل رسانیدند. (قاموس کتاب مقدس ).
رابع. [ ب ِ ] (ع ص ، اِ) چهارم . چهارم کننده . (منتهی الارب ). || ربیع رابع؛ بهار بسیار فراخ با ارزانی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء): سیقولون ثلثة رابعهم کلبهم . (قرآن 22/18).رابعه با رابع آن هفت مردگیسوی خود را بنگر تا چه کرد. نظامی .|| شتر نوبت آ...
فرهنگ عمید
چهارم، چهارمی.
فرهنگ معین
(بِ ) [ ع . ] (ص . ) چهارم ، چهارمی .
فرهنگ فارسی
چهارم، چهارمی ( صفت ) ۱ - چهارم : [[ در درجه رابع قرار دارد ]] . ۲ - چهارم بار بچهارم رابعا . یکی از سلاطین پنجگانه مدیان است که بنی اسرائیل را بقتل رسانیدند .
