معانی کلمه : داغ زدن

تلفظ بین المللی : /dˈɑq1 zˈadan/ تلفظ :‌ [d'Aq1 z'adan]

لغت نامه دهخدا

داغ زدن. [ زَ دَ ] ( مص مرکب ) پدید آوردن اثر داغ. داغ کردن :
زده خار بر هر گلی داغها
نوائی و برگی نه در باغها.

نظامی.

نعل دگرگون زده اسپت بطعن
بر رخ ابلیس زده داغ لعن.

امیرخسرو.

پدید آوردن اثر داغ

brand (فعل)

علامت گذاشتن، لکه دار کردن، داغ کردن، داغ زدن، خاطرنشان کردن

cauthorterize (فعل)

سوزاندن، داغ کردن، داغ زدن