معانی کلمه : ببر

ببر. [ ب ِ ب َ ](ص مرکب ) آن درخت که بر دارد. درخت باردار. ببار.

ببر. [ ب ِ ب َ ] (اِ) موش که بعربی فاره خوانند. (برهان قاطع) (ناظم الاطباء).

پستاندار گوشت‌خوار و درنده با نوارهای سیاه بر روی پوست.
⟨ ببر بیان: [شاهنامه] جامه‌ای از پوست پلنگ یا ببر که رستم هنگام جنگ‌ بر تن خود می‌کرده: ◻︎ تهمتن بپوشید ببر بیان / نشست از بر اژدهای ژیان (فردوسی: ۲/۱۷۹).

۱ببر ۲نام سگ گله – ماخوذ از هیبت ببر

تکیه ای: beba
طاری: bebe
طامه ای: bobe
طرقی: beber
کشه ای: bebe
نطنزی: babe

تکیه ای: bebrin
طاری: bevun
طامه ای: boberin
طرقی: bevân
کشه ای: bevân
نطنزی: beberin