تلفظ بین المللی : /ɡˈujeʃ birdʒˈandi/ تلفظ : [g'ujeS biRdZ'andi]
دانشنامه عمومی
گویش بیرجندی از گویشهای فارسی نو است که مانند گویشهای دیگر به نسبت زبان رسمی کمتر تحول پذیرفته و از اینرو بسیاری از ویژگی های فارسی کهن را نگه داشته است.اُشتُر = (شتر)اَندُوق = (دلتنگی زیاد)بِدَرساخته = (لوس)بی هِنجال = (بی هنجار)پَتَک = (پاتابه، مچ پیچ)کُندُرِشک = ( آرنج)پتیاره = (زشت و بی قواره)پَتیر = (فطیر)پَجمُرده = (پژمرده)پِچّاپِچّ = (پیچاپیچ)جُمبِ جوش = (جنب و جوش)رَقَز = (لبه دیوار)زَمبوُ...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] بیرْجَنْدی، یکی از لهجه های فارسی نو که در شهرستان بیرجند، در جنوب خراسان و تا حاشیۀ ۱۵ کیلومتری اطراف این شهرستان تکلم می شود.از آن جا که بیرجند در حاشیۀ شرقی ایران واقع است و فاصلۀ قابل توجهی با دیگر شهرهای مجاور دارد، لهجۀ مردم آن نسبت به دیگر لهجه های فارسی کمتر تحول یافته، و بسیاری از ویژگی های فارسی میانه را حفظ کرده است. می توان گفت که بیرجندی جزو لهجه هایی از زبان فارسی است که ب...
