گُلرُخسار صَفی اِوا (به فارسی تاجیکی: Гулрухсор Сафиева) (زادهٔ ۱۷ دسامبر ۱۹۴۷ در روستای یخچ در شهرستان رشت) از شاعران پارسی گوی تاجیکستان است.به وی لقب «مادر ملت تاجیک» داده اند.بنفشه (۱۹۷۰ م)خانهٔ پدر (۱۹۷۳)بنیاد دل (۱۹۷۷)گهوارهٔ سبز (۱۹۸۰)آتش سغد (۱۹۸۱) (منتشرشده به خط فارسی)روح عریان یا هفت سرودهٔ ناگفتهٔ رابعه (۱۹۸۳)ماتم سفید (۱۹۸۳)تخت سنگین (۱۹۸۹ م)او نخستین شعر خود را در دوازده سالگی سرود و...