تلفظ بین المللی : /ɡˈerehɡˌoʃɑ/ تلفظ : [g'eRehg,oSA]
لغت نامه دهخدا
گره گشا. [ گ ِ رِه ْ گ ُ ] ( نف مرکب ) گره گشاینده. مجازاًبمعنی گشاینده مشکل و آسان کننده کار : عشق است گره گشای هستی گردابه زهاب خودپرستی.نظامی.آن می که گره گشای کار است با نفس ، چو روح سازگار است.نظامی.گفت ای نفس تو جان فزایم اندیشه تو گره گشایم.نظامی.چو غنچه جمله فروبستگی است کار جهان تو همچو باد بهاری گره گشا میباش.حافظ....
فرهنگ عمید
۱. مشکل گشا. ۲. آن که گره از کار کسی بگشاید، کسی که مشکل کاری را برطرف سازد، مشکل گشا.
فرهنگ معین
( ~ . گُ ) (ص فا. ) دارای توانایی یا امکان حل مشکل .
