تلفظ بین المللی : /ɡˈardan pitʃˈidan/ تلفظ : [g'aRdan pitS'idan]
لغت نامه دهخدا
گردن پیچیدن. [ گ َ دَ دَ ] ( مص مرکب ) اطاعت نکردن. اعراض کردن. سر باززدن : نژادی از این نامورتر کراست خردمند گردن نپیچد ز راست.فردوسی.بکردار شیر است آهنگ اوی نپیچد کسی گردن ازچنگ اوی.فردوسی.چو گردن بپیچی ز فرمان شاه مرا تابش روز گردد تباه.فردوسی.نپیچد کسی گردن از رای توسر ما و پائینگه پای تو.نظامی.مپیچ ای پسر گردن از عدل و رای که مردم ز دستت نپیچند پای.سعدی ( بوستان ).تو هم گردن از حکم داور مپیچ ...
فرهنگ معین
( ~ . دَ ) (مص ل . ) سر باز زدن ، نا فرمانی کردن .
فرهنگ فارسی
( مصدر ) ۱ - اعراض کردن سرباز زدن سرپیچی کردن : چو گردن بپیچی زفرمان شاه مرا تابش روز گردد تباه . ۲ - منحرف شدن : نژادی ازین نامورتر کراست ? خردمند گردن نپیچد زراست .
