معانی کلمه : گردن

(گَ دَ) (اِ.) 1 - بخشی از بدن جانداران که سر را به تنه وصل می کند. 2 - بخش باریکی که بدنة ظرفی را به دهانه آن متصل می کند. ؛ ~ از مو نازک تر کنایه از: اظهار عجز و غالباً در قبولِ حقیقت و حرف حق . ؛ ~ کسی را تبر نزدن کنایه از: گردن کلفتی در بی عاری و زورمندی آن کس .

بخشی از لاشۀ دام که از پس سر آغاز می‌شود و تا دنده‌ها ادامه دارد

گردن

گردن

تکیه ای: mol
طاری: gardun / mol
طامه ای: gardan
طرقی: gardun / mol
کشه ای: gardun
نطنزی: gardon / mol

گردن

جید، خر، عنق، معطف