کنبایه. [ کَم ْ ی َ ] ( اِخ ) نام شهری است به هندوستان و ازوی نعلین خیزد که به همه جهان ببرند. ( حدود العالم از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). در نخبةالدهر دمشقی این کلمه به صورت کنبایت و کنبایة آمده در صفحه 117 آرد: «و به کوهی از کوههای کنبایت چشمه ای است که آن را عین العتاب نامند هرکس که از آن بنوشد تمام موهایش می ریزد و موهای غیر سیاه از وی برآید...» و در صفحه 152 آرد: «... و هناک آخر حدود بحر فا...
