معانی کلمه : کنایه زدن
لغت نامه دهخدا
کنایه زدن. [ ک ِ ی َ / ی ِ زَ دَ ] ( مص مرکب ) گفتن عبارت کنایه آمیز. ( آنندراج ). گوشه زدن. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). عبارت کنایه آمیز گفتن. ( فرهنگ فارسی معین ) :
گفتی به من که تیغم از ابرو کنایه است
گر می زنی کنایه نگارا به من بزن.
گفتی به من که تیغم از ابرو کنایه است
گر می زنی کنایه نگارا به من بزن.
فرهنگ معین
( ~ . زَ دَ ) [ ع - فا. ] (مص ل . ) منظور خود را غیرصریح بیان کردن .
فرهنگ فارسی
( مصدر ) عبارت کنایه آمیز گفتن : گفتی بمن که تیغم از ابرو کنایه است گر میزنی کنایه نگارا . بمن مزن . ( طاهر وحید )
مترادف و متضاد
squib (فعل)
کنایه زدن، فشفشه کردن
