تلفظ بین المللی : /kafˈɑnidˌan/ تلفظ : [kaf'Anid,an]
لغت نامه دهخدا
کفانیدن. [ ک َ دَ ] ( مص ) شکافتن و ترکانیدن به درازی. ( برهان ) ( از ناظم الاطباء ). شکافتن و ترکانیدن. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). شکستن. شق کردن. شق. ثنط. کفانیدن ریش ، نشتر زدن بدان. بط. ( یادداشت مؤلف ). هدغ. طر. ( منتهی الارب ) : هر آن سر که دارد خیال گریزبباید کفانیدن از تیغ تیز.دقیقی.قلم منت هجا کرد و من آگاه نیم ز دهن بیرون کردم به سر کار زبانش بند بر پای نهادمش و سیه کردم روی وز درازا بک...
فرهنگ عمید
ترکاندن، شکافتن: هر آن سر که دارد خیال گریز / بباید کفانیدن از تیغ تیز (دقیقی: ۱۱۳ ).
فرهنگ معین
(کَ دَ ) (مص م . ) شکافتن ، ترکانیدن .
فرهنگ فارسی
( مصدر ) شکافتن : ( هران سر که دارد خیال گریز بباید کفانید از تیغ تیز ) . ( دقیقی )
