تلفظ بین المللی : /kˈɑq1az bˈɑd/ تلفظ : [k'Aq1az b'Ad]
لغت نامه دهخدا
کاغذ باد. [ غ َ / غ َ ذِ / ذْ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کاغذی است معروف که به رشته بسته به هوا کشند. ( غیاث ). اسباب بازی کودکان.بادبادک. بمعنی کاغذ اطفال. ( آنندراج ) : نوآموز حیا طفلی که در دام غمم داردرود گر عالمی بر باد کاغذ باد میداند.عظیم نیشابوری.کسی که عشق بود روز اول استادش کتاب حرف هوائی است کاغذ بادش.ملاطاهر غنی ( از آنندراج ).چنان شد هوا تر ز فیض سحاب که شد کاغذ باد کشتی آب.سعید اشرف...
فرهنگ عمید
= بادبادک
فرهنگ فارسی
کاغذی است معروف که برشته بسته بهوا کشند اسباب بازی کودکان
