تلفظ بین المللی : /kˈɑrtanˌak/ تلفظ : [k'ARtan,ak]
لغت نامه دهخدا
کارتنک. [ ت َ / ت ُ ن َ ] ( اِ مرکب ) انفست. تنیده عنکبوت. تننده. ثطاء. خانه عنکبوت. نسج عنکبوت. تارهای عنکبوت ( در تداول عوام امروزی طهران ): درِجیبش را کارتنک گرفته. کارتنه. ( برهان ). رجوع به کارتنه شود. || دهنه. ( با بستن و گرفتن صرف شود ). و رجوع به عنکبوت شود.
فرهنگ عمید
١. = عنکبوت ٢. تنیدۀ عنکبوت، تار عنکبوت.
فرهنگ معین
(تَ نَ ) (اِمصغ . ) ۱ - عنکبوت . ۲ - تار عنکبوت . کارتند و کارتن و کارتینه نیز گویند.
