معانی کلمه : ژکان

کسی که از روی خشم و دلتنگی با خود حرف زده و قرقر می کند، ژکنده، درحال ژکیدن: هشیوار و از تخمهٴ  گیوگان / که بر درد و سختی نگردد ژکان (فردوسی: ۲/۱۶۲ ).

(ژَ ) (ص فا. ) کسی که از روی خشم زیر لب با خود حرف بزند.

ژکنده، درحال ژکیدن، کسی که ازخشم باخودحرف بزند
( صفت ) ۱ - از خود رمنده . ۲ - شخصی که از روی اعراض در زیر لب خود بخود آهسته سخن گوید .

اسم: ژکان (پسر) (فارسی) (تلفظ: zhakan) (فارسی: ژَکان) (انگلیسی: zhakan)
معنی: کسی که با خود دمدمه کند از دلتنگی