معانی کلمه : ژنده پوش

تلفظ بین المللی : /ʒendˈeːpuʃ/ تلفظ :‌ [Zend'e:puS]

لغت نامه دهخدا

ژنده پوش. [ ژَ / ژِ دَ / دِ ] ( نف مرکب ) کهنه پوش. خرقه پوش. مُتَحشف : ز فرمان سر آزاده و ژنده پوش ز آواز بیغاره آسوده گوش .فردوسی.با عقل پای کوب که پیری است ژنده پوش بر فقر دست کش که عروسی است خوش لقا.خاقانی.پس بگفتی تاکنون بودی خدیوبنده گردی ژنده پوشی را بریو.مولوی.ز ویرانه عارفی ژنده پوش یکی را نباح سگ آمد به گوش.سعدی ( بوستان ).چندان بمان که جامه ازرق کند قبول بخت جوانت از فلک پیر ژنده پوش.حا...

فرهنگ عمید

۱. کسی که لباس کهنه و پاره بر تن داشته باشد، کهنه پوش.
۲. [قدیمی] خرقه پوش.

فرهنگ معین

( ~. ) (ص فا. ) کهنه پوش .

فرهنگ فارسی

(ادبی) ویژگی کسی‌که لباس ژنده می‌پوشد

( صفت ) آنکه لباس کهنه و فرسوده بر تن دارد کهنه پوش .

مترادف و متضاد

rags (اسم)ژنده پوش، ژندهtatters (اسم)ژنده پوش، ژندهragamuffin (اسم)ژنده پوش، ادم کثیف و بی سر و پاraggery (اسم)ژنده پوشtatterdemalion (اسم)ژنده پوش، ادم ژنده پوشshag-rag (اسم)ژنده پوشshake-rag (اسم)ژنده پوشclothed in rags (صفت)ژنده پوشtattered (صفت)ژنده پوش، رشته رشتهtag-rag (صفت)ژنده پوش...