تلفظ بین المللی : /tʃarˈɑq1pˈɑ/ تلفظ : [tSaR'Aq1p'A]
لغت نامه دهخدا
چراغپا. [ چ َ / چ ِ ] (اِ مرکب ) چیزی که چراغ بر بالای آن گذارند. (برهان ). هر چیزی که چراغ بالای آن گذارند. چراغپایه . (ناظم الاطباء). پایه ٔ چراغ . روشنی جای . || هر دو دست برداشتن و راست شدن اسب را نیز گویند . آن بود که اسب و استر و امثال آنها دو دست برداشته بر سر دو پای خود بایستند و شیهه کشند، و گاه باشد که با دو پای راه روند و آغاز شرارت با جنس خود نمایند. (انجمن آرا) (آنندراج ). اسبی که هر ...
فرهنگ معین
( ~.) (اِمر.) = چراغپایه : 1 - پایة چراغ ، آن چه که چراغ را روی آن گذارند. 2 - حالت ایستادن اسب هنگامی که هر دو دست خود را بلند کند و روی دو پای خویش بایستد.
