تلفظ بین المللی : /tʃˈɑrtʃˈɑrɡujˌe/ تلفظ : [tS'ARtS'ARguj,e]
لغت نامه دهخدا
چارچارگوی . (نف مرکب ) کنایه از هرزه و پوچ گوی . (آنندراج ) : ارباب سخن گرچه که پیرم دانند از طبع جوان من سخن می رانند خواهم که کنم فکر رباعی چندی گو شاعر چارچارگویم خوانند.
