تلفظ بین المللی : /tʃˈɑrtʃˈɑr ɡˈuːj/ تلفظ : [tS'ARtS'AR g'u:j]
لغت نامه دهخدا
چارچارگوی. ( نف مرکب ) کنایه از هرزه و پوچ گوی. ( آنندراج ) : ارباب سخن گرچه که پیرم دانند از طبع جوان من سخن می رانند خواهم که کنم فکر رباعی چندی گو شاعر چارچارگویم خوانند.
