تلفظ بین المللی : /tʃˈɑrsuːjˌe/ تلفظ : [tS'ARsu:j,e]
لغت نامه دهخدا
چارسوی . (اِ مرکب ) چارسو. چاربازار. محلی که چارسمت آن بازار است : در چارسوی فقر درآ تا ز راه ذوق دل را ز پنج نوش سلامت کنی دوا. خاقانی . || چارراه : در چارسوی کون و مکان وحشت است خیزخلوتسرای انس جز از لامکان مخواه . خاقانی .از شهر شما دواسبه راندیم وز خون سر چارسوی شستیم . خاقانی . || چارسمت . چارطرف . چارجانب . شمال و جنوب و مشرق و مغرب : یکی مرد پاکیزه ٔ نیکخوی بدو دین یزدان شود چارسوی . فردوسی...
