تلفظ بین المللی : /pˈejdɑ bˈuːdan/ تلفظ : [p'ejdA b'u:dan]
لغت نامه دهخدا
پیدا بودن. [ پ َ / پ ِ دَ ] ( مص مرکب ) آشکارا بودن. نمایان بودن. پیدا نبودن. آشکار نبودن. نمایان نبودن : سپاهی گران کوه تا کوه مردکه پیدا نبد روز روشن ز گرد.فردوسی.بجائی نبود ایچ پیدا درش جز از نام شاهی نبود افسرش.فردوسی.بکشتند چندان ز توران گروه که پیدا نبد دشت و دریا وکوه.فردوسی.بشد سام یل سوی مازندران نبد دشت پیدا کران تا کران.فردوسی.سپاهی بکشتی برآمد ز آب که از گرد پیدا نبود آفتاب.فردوسی.درفش...
