[ویکی فقه] به تبدیل اعراب رفع به سکون ، و به حالت ضمّه درآوردن لب ها بدون صوت، هنگام وقف ، وقف اشمام گفته می شود.« اشمام » در لغت یعنی بوییدن، و در اصطلاح تجوید ، از کیفیات وقف است.این وقف همان وقف اسکان است؛ یعنی حرف متحرک آخر، هنگام وقف، ساکن می شود؛ ولی هنگام تلفظ، لب ها بدون صوت غنچه می شوند. (به حالت ضمه درمی آیند).محل وقفمحل این وقف فقط در مرفوع است؛ مانند: علیم، رحیم، فیکون.تفاوت رَوم و اشم...