معانی کلمه : ور

ور. [ وِ ] (اِ) پرگویی . گفتار بیهوده . سخن بیهوده . سخن بیفایده .
- ور زدن ؛ در تداول ، پرگویی کردن . حرفهای بیهوده گفتن .

و اگر.

بر (در ترکیب با کلمۀ دیگر): ورآمدن، ورافتادن.

دارنده (در ترکیب با کلمۀ دیگر): رنجور، مزدور، گنجور.

۱. بر.
۲. کنار؛ پهلو.
۳. جانب؛ سمت.
۴. سینه.

سخن بیهود و بسیار؛ پرحرفی.
⟨ ور زدن: (مصدر لازم) [عامیانه] پرگویی کردن.

دارنده (در ترکیب با کلمۀ دیگر): پیشه‌ور، هنرور، تاجور، پهناور، بارور، پیله‌ور، سخنور، نامور، کینه‌ور.

( ~.) (اِ.) گرمی ، حرارت .

( ~.) [ په . ] (اِ.) 1 - بغل ، پهلو. 2 - سینه . 3 - کمر.

(و ) (اِ.) (عا.) سخن بی معنی . ؛ شرُ ~حرف مفت ، سخن بی معنی .

(وَ) (اِ.) تخته ای که در مکتب های قدیم معلمان روی آن به شاگردان تعلیم می دادند، سبق .

Werrبا تشدید ر به معنای گیج

(با کسره و) کنار - جنب - بغل

وَر، در زبان اوستایی پهلوی یعنی تن دادن به آزمایش با آتش

وَر:(war) در گویش گنابادی یعنی طرف ، جهت ، مسیر || وِرْ:(wer) در گویش گنابادی یعنی پر حرفی ، حرافی

کنار – پهلو – سمت – سو

گیج – حالت منگی،توام با ناشنوایی

پسوندی است به معنای علاقه با میل

بر، ضلع

ساحل، کنار

جانب، سو، طرف

حرف، سخن، صحبت، گپ

۱. جانب، سو، طرف
۲. بر، ضلع
۳. ساحل، کنار