معانی کلمه : هلهله
لغت نامه دهخدا
هلهلة. [ هََ هََ ل َ ] (ع مص ) تنک بافتن جامه را. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || نزدیک شدن . (منتهی الارب ). || برگردانیدن آواز را در گلو. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || چشم داشتن . || درنگی نمودن . || بیختن آرد را به پرویزن . || به لفظ «هلا» زجر کردن اسب را. (منتهی الارب ).
فرهنگ عمید
۱. صداهای درهم و هیاهوی مردم در جشن و شادمانی.
۲. [قدیمی] صدا را در گلو گرداندن.
۲. [قدیمی] صدا را در گلو گرداندن.
فرهنگ معین
(هَ هَ لِ ) [ ع . هلهلة ] (اِ. ) هیاهو و سر و صدا در جشن و شادمانی .
گویش مازنی
/hal hale/ سر و صدای شادی – هلهله & با شتاب – شتابان
مترادف و متضاد
جنجال، سروصدا، هیاهو
jubilation (اسم)
شادی، جشن، شادمانی، هلهله
yell (اسم)
صدا، ضجه، هلهله، نعره
hosanna (اسم)
هلهله
واژه نامه بختیاریکا
( هُل هُله * ) تکه تکه؛ قطعه قطعه کردن؛ ازهم پاشیده