تلفظ بین المللی : /hˈedʒɑ ɡˈoftan/ تلفظ : [h'edZA g'oftan]
لغت نامه دهخدا
هجا گفتن. [ هَِ گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) هجو کردن. دشنام دادن در شعر. مذمت کردن. استهزاء کردن در شعر« : چون این قصیده حطیئة بر زبرقان خواندند ندیمانش گفتند این هجای زشت است که حطیئه ترا گفته است.» ( تاریخ بیهقی چ غنی ص 238 ).چو شاعر برنجد بگوید هجابماند هجا تا قیامت بجا.فردوسی چون سلف را هجا تواند گفت خلفی کو نداند ابجد را.بدر چاچی ( از ارمغان آصفی )....
