معنی کلمه : هتیان
لغت نامه دهخدا
هتیان . [ هََ ت َ ] (ع اِمص ) افزونی در سخن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). || آکندگی و انباشتگی . (ناظم الاطباء).
هتیان . [ هََ ت َ ] (ع اِ) شتران ریزه . || مردم خرد و فرومایه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). || آکنه ٔ بالش و جز آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
